X
تبلیغات
رایتل

































پیچازی

«هیچیش به هیچیش نمیاد»


نمیدونم چرا به این نوشته 130 صفحه ای "آنا گاوالدا" عنوان رمان داده شده؟ به نظر من بیشتر شبیه پرگویی های یک دوست صمیمی و نکته سنج بود که تازه از سفر برگشته. از اون دخترهایی که حتی وقتی دارن لیوانهای چایی رو آب میزنن، پشت به تو و رو به سینک همچنان حرفهاشون رو با همون میمیکهای دائماً متغیر صورتشون و حتی تکون دادن دست و شونه ادامه میدن و تو یه فرصتی پیدا میکنی که از خستگی چشماتو بهم فشار بدی و وقتی برگشت و در حال خشک کردن دستش همچنان حرف زد بهش لبخند بزنی. از اون پرگویی های که وسطاش چیزهای بامزه و تجربه های عمیق هم پیدا میشه و تو مثل همیشه برای چنین دوستانی بهترین شنونده ای. 

میونه ای با فیلمهای فرانسوی ندارم ، اما گویا ادبیات معاصرشون دلخواهمه.

نوشته شده در دوشنبه 11 دی‌ماه سال 1396ساعت 11:08 ب.ظ توسط mhgh نظرات (0)


کد قالب جدید قالب های پیچک


ARCHIVES

CATEGORIES

LINKS

SPECIFIC

DESIGN

OTHERS